Comments on: Out of space http://jguridi.blogs.mondragon.edu/2009/05/12/out-of-space/ Etica hacker para las organizaciones de mañana Mon, 18 Jan 2010 17:25:46 +0000 hourly 1 http://wordpress.org/?v=3.0 By: agutrot http://jguridi.blogs.mondragon.edu/2009/05/12/out-of-space/comment-page-1/#comment-282 agutrot Thu, 14 May 2009 12:24:08 +0000 http://jguridi.blogs.mondragon.edu/?p=270#comment-282 Jokin no sabia que tenias blog..ui que bien...cosas interesantes que leer. me gusta como te expresas...con mucha claridad!!! Se de que sensacion hablas...la siento miles de dias tal y como la has descrito. Pero creo que hay momentos en los que tenemos que valorarnos parar y a veces decir basta a nuestra pedigüegna e insaciable mente..pq sino no disfrutamos las cosas logradas. Y eso no quiere decir no alimentar el apetito de conociemiento solo a veces valorar y parar. Y la sensacion de la uni...creo que no solo nos va a pasar ahi..la vida es muchas veces asi..y el trbajo tenemos que hacer miles de cosas que un jefe decide que para nuestro pto de vista no llegan a ningun lado..solo a seguir el camino para poder sentir algun dia en un puesto de trabajo que haces algo realmente util y con sentido...en fin que te mareo!! Lo dicho..ya somos colegas de blog...te enlayo en mi pagina!! besooss....ojala un dia nos veamos!! Jokin no sabia que tenias blog..ui que bien…cosas interesantes que leer. me gusta como te expresas…con mucha claridad!!!

Se de que sensacion hablas…la siento miles de dias tal y como la has descrito. Pero creo que hay momentos en los que tenemos que valorarnos parar y a veces decir basta a nuestra pedigüegna e insaciable mente..pq sino no disfrutamos las cosas logradas. Y eso no quiere decir no alimentar el apetito de conociemiento solo a veces valorar y parar. Y la sensacion de la uni…creo que no solo nos va a pasar ahi..la vida es muchas veces asi..y el trbajo tenemos que hacer miles de cosas que un jefe decide que para nuestro pto de vista no llegan a ningun lado..solo a seguir el camino para poder sentir algun dia en un puesto de trabajo que haces algo realmente util y con sentido…en fin que te mareo!!
Lo dicho..ya somos colegas de blog…te enlayo en mi pagina!!
besooss….ojala un dia nos veamos!!

]]> By: ikaslea http://jguridi.blogs.mondragon.edu/2009/05/12/out-of-space/comment-page-1/#comment-281 ikaslea Thu, 14 May 2009 11:32:37 +0000 http://jguridi.blogs.mondragon.edu/?p=270#comment-281 Zure posta irakurtzerakoan esanldi honek etorri jataz burura No sé si el mundo está al revés o soy yo el que está cabeza abajo. Irakastea artea izan zan garai batean, psikologia erraietan eukan arte pedagogikoa. Norberaren ezagutza trasmititzea pasio bilakatzen denean eta ondokoak zurekin ikastea posible denean motibazio eta satisfakzio gorena eskuratzen dozu. Hori da behintzat nik pentsatzen dodana. Oraindik damu naiz Pedagogía del lenguaje musikal ikasi ez izanarena. Damu naiz, bai. Damu naiz bizitzan gehien trasmititu dezakeedan hildotik jarraitu ez dodalako, irakaskuntzarena alegia, musikarekin uztartuz dudarik gabe. Dena den autodidakta izatea da geratzen zaidan drug bakarra eta horretan diardut. Orduan sortzen zait ezjakintasuna, jakin nahi dudana eskuratzeko astirik ez daukadan frustrazioa eta "sólo sé que no sé nada" etortzen zait burura. Baina interesatzen zaizkidan gauzetan murgiltzeko desioa, gooa, indarra, kemena eta irrika itzaltzen ez zaizkidan bitartean ez naiz so egongo bizitzaren kate herrenari, eta neure bidea egiten saiatuko naiz. Hori dala eta bizitzak jartzen dizkidan erronkei aurre egiten saiatzen naiz. Ez dakizu zelako morboa dekon zezenan eurrean norgehiagoka aritzeak, jajaj. Azkenean arinago edo beranduago badakizu zezen hori hiltzeko gai izango zarela. Baia askotan zezenaren aurrean jarri arteko denboran, hiltzeko zailak diren zezenen bila egoten gara. Eta hori da, zezen ikustezinak ikusten doguzalako, eta horrek pizten dozkuelako jakinmina. Harraro sentituko zara, gehienak plazako zezen ikusgarrienarekin burrukan egiteko arma guztiak dauzkatela ikusten dozunean, eta zuk aldiz hori hor zegoela jakinda zergatik ez diozun indarrez ekin pentsatzen dozunean. Miresten dot holako jendea, egin behar dana egiteaz gain egitea eskatzen ez dotzuen hori egiten saiatzen dana, gizarte, komunitate, ikasle eremu hobeago baten bila aritzen dana (eta honek ong-n proklamazinoa emoten dau baia ez da nire asmoa). Norberaren interes personalen gainetik interes kolektiboengatik defendatzen dana( dana dalako eremuan, eta ikaslea nazenez geroztik, ba neure eremuan). Eta badakizu zegaitik nabilen. Pertsona asko eta asko eta asko eta asko eta asko dagoz gure inguruan beraien betebeharrak ikasketak bikainekin ateratzea nahi dabenak. Eta miresten dodaz, bai. Baina pena emoten daustie askok. Ez dakielako bikainak buruz ikasitako letra hildoan erantzuna baino ez dirala. Gehiago miresten dodaz norberantzako kaltegarri izan arren zozer defendatzen dabenak. Bai, garrulo horrek. Bai, zezenak behin da barriz harrapatzen dabezan garrulo horrek. Baina ia zezena zezen plazatik urten eta nor dan kapaz aurre eitteko, horma sendo eta burladero egoki horreetatik kanpo. Liburu bat buruz ikastea hezkuntzaren helburu ez danean, eta norberaren abilezia, erreflexio eta arazoen aurrerako jarreratan zentratzen garenean (badirudi garrulo batzuk badabizela horretan.Sentitzen dot bikainik ataratzen ez dabelako....)gustora arituko gara Domeq-en finkaren batean. Danon artean zezenei aurre egiten, bildurrik barik. Norbera dalako izan nahi dabena eta ez inok esaten dabena zer dan. Beraz, gaurkoan, altza kopak eta bihotzak gora por esos garrulos incomprendidos. PD: denbora galtzen zabizanaren noziona dekozunean pozik bizi, denbora existitzen dala konturatzen zarelako, eta egin nahi dozuzan gauzak dakizuzelako eta orduan denbora mugatuaz jabetzen zarelako, eta ez dozulako so jarraitzen bizitzaren kate herrenari. Sasoie da ta, Siv. Jjajaj Zure posta irakurtzerakoan esanldi honek etorri jataz burura
No sé si el mundo está al revés o soy yo el que está cabeza abajo. Irakastea artea izan zan garai batean, psikologia erraietan eukan arte pedagogikoa. Norberaren ezagutza trasmititzea pasio bilakatzen denean eta ondokoak zurekin ikastea posible denean motibazio eta satisfakzio gorena eskuratzen dozu. Hori da behintzat nik pentsatzen dodana. Oraindik damu naiz Pedagogía del lenguaje musikal ikasi ez izanarena. Damu naiz, bai. Damu naiz bizitzan gehien trasmititu dezakeedan hildotik jarraitu ez dodalako, irakaskuntzarena alegia, musikarekin uztartuz dudarik gabe. Dena den autodidakta izatea da geratzen zaidan drug bakarra eta horretan diardut. Orduan sortzen zait ezjakintasuna, jakin nahi dudana eskuratzeko astirik ez daukadan frustrazioa eta “sólo sé que no sé nada” etortzen zait burura. Baina interesatzen zaizkidan gauzetan murgiltzeko desioa, gooa, indarra, kemena eta irrika itzaltzen ez zaizkidan bitartean ez naiz so egongo bizitzaren kate herrenari, eta neure bidea egiten saiatuko naiz. Hori dala eta bizitzak jartzen dizkidan erronkei aurre egiten saiatzen naiz.

Ez dakizu zelako morboa dekon zezenan eurrean norgehiagoka aritzeak, jajaj. Azkenean arinago edo beranduago badakizu zezen hori hiltzeko gai izango zarela. Baia askotan zezenaren aurrean jarri arteko denboran, hiltzeko zailak diren zezenen bila egoten gara. Eta hori da, zezen ikustezinak ikusten doguzalako, eta horrek pizten dozkuelako jakinmina. Harraro sentituko zara, gehienak plazako zezen ikusgarrienarekin burrukan egiteko arma guztiak dauzkatela ikusten dozunean, eta zuk aldiz hori hor zegoela jakinda zergatik ez diozun indarrez ekin pentsatzen dozunean. Miresten dot holako jendea, egin behar dana egiteaz gain egitea eskatzen ez dotzuen hori egiten saiatzen dana, gizarte, komunitate, ikasle eremu hobeago baten bila aritzen dana (eta honek ong-n proklamazinoa emoten dau baia ez da nire asmoa). Norberaren interes personalen gainetik interes kolektiboengatik defendatzen dana( dana dalako eremuan, eta ikaslea nazenez geroztik, ba neure eremuan). Eta badakizu zegaitik nabilen. Pertsona asko eta asko eta asko eta asko eta asko dagoz gure inguruan beraien betebeharrak ikasketak bikainekin ateratzea nahi dabenak. Eta miresten dodaz, bai. Baina pena emoten daustie askok. Ez dakielako bikainak buruz ikasitako letra hildoan erantzuna baino ez dirala.

Gehiago miresten dodaz norberantzako kaltegarri izan arren zozer defendatzen dabenak. Bai, garrulo horrek. Bai, zezenak behin da barriz harrapatzen dabezan garrulo horrek. Baina ia zezena zezen plazatik urten eta nor dan kapaz aurre eitteko, horma sendo eta burladero egoki horreetatik kanpo.

Liburu bat buruz ikastea hezkuntzaren helburu ez danean, eta norberaren abilezia, erreflexio eta arazoen aurrerako jarreratan zentratzen garenean (badirudi garrulo batzuk badabizela horretan.Sentitzen dot bikainik ataratzen ez dabelako….)gustora arituko gara Domeq-en finkaren batean. Danon artean zezenei aurre egiten, bildurrik barik. Norbera dalako izan nahi dabena eta ez inok esaten dabena zer dan. Beraz, gaurkoan, altza kopak eta bihotzak gora por esos garrulos incomprendidos.

PD: denbora galtzen zabizanaren noziona dekozunean pozik bizi, denbora existitzen dala konturatzen zarelako, eta egin nahi dozuzan gauzak dakizuzelako eta orduan denbora mugatuaz jabetzen zarelako, eta ez dozulako so jarraitzen bizitzaren kate herrenari.

Sasoie da ta, Siv. Jjajaj

]]>